Sizin bu şiirinizi ilk defa netlarustaki "gölgedekiler"in blogunda okumuştum.Netlarusta blog açtığım ilk günlerdi.Şiire eklediğiniz fotoğraf ve Grup Yorum'a ait enstrümantal müzik o kadar hoşuma gitmişti ki altına "adiyok" rumuzuyla birşeyler karalamıştım.Uzun zamandır takip ediyorum ve müziği dinlemek istediğimde bir türlü dinleyemiyorum.Google da pek çok arama yaptım ama o müziğe bir türlü ulaşamadım.Sizden ricam ne olursunuz o müziğin Grup Yorumun hangi albümünde olduğunu ve müziğin adını buraya yazabilir misiniz?
Şayet yazarsanız inanın çok memnun olacağım.Hayatımda hiç Grup Yorum'un müziğini dinlemedim ama o müzikten çok etkilendim.
Varsa önemi fazladan bir yorumun. Getirteyim sana leblebisini çorumun. Oysa dersen ne alaka? Bileyim ben ne kadar ukala. Hadi ordan deyip küçümseme beni. Bu benim uyanık halim. Uykuluyken gör beni......
"okurken yandı ellerimde mektubun" dediğiniz yangın ifadenizi beğendim. Başka bi yerde okumadım, duymadım böylesini. Grup Yorum parçası da hani çok iyi..
merhabalar arkadaş....şiir mükembel..yazılanlar her zaman güzeldir..içimizdeki nidışarı çıkarmanın yoludur..genelde acıyı tatlıyı şiirlerde romanlarda görürü dinleriz...ama ne var ki yaşadığımız şu büyük kentler insanları öyle bir hale soktıki aynı binada oturan insanlar yıllarca bir birlerine selam bile vermeden yaşarlar..ve öyle zamanlar vardırki üs kattaki adını bile sesini bile duymadığımız komşumuz bu şiirlerdki beterin beteri kadar yaşar hiç birimiz farkında bile olamayız...gezmek insanlara merhaba demek gerek ki nasıl acılar varmış görelimm benim işimiz gereği gittiğimiz ülkelerdeki acıları dıramları yazsam hiç kimse inanmaz belkide...sağlıcakla kal...bizede bekleriz..bir gemici kahvesi içmeye..
merhabalar bir blogda bana seslenmişsiniz duydum geldim..."yeteeeer" diye... kısa yorumlar yazdıgımın farkındayım ama ne yapalım bazan yorgunluk esnasında blogları gezerken yorum yapma zamanım olmuyor ben de ksıaca "paylaşım için saolasın" deyip geçiyorum...bu arada paylaşım için tekrar teşekkürler... :-)
O mektup yanarken duyduğun acı belki iz bırakır ama tecrübedir.
Bir daha kimseye bu acıyı sana yaşatması için izin vermezsen işte o zaman bu acılardan arta kalan tecrübenin bir değeri olur hiç olmazsa.
geldim artık kısa bie sürede olsa yanınızdayım...yorumlarına sonsuz teşekkürler canım bana acayip moral oluyor..annemle ilgili güzel yazılarım var siteme yazacağım ama önce dinlenmeliyim...seni kocamaaaan öpüyorum sevgimle kal...
benim içim yanmış mektup yansa ne yazar misali,duygularımız hep köreliyor bi şekilde ama küllerle tekrar beslenip yaşamımızda yeşeriyor yine ve yeniden
Uzun zamandır aklımdasın. Bloguna uğramak istedim ancak günler sonra ilk defa bu akşam şöyle uzun boylu bloguma vakit ayırabildim. Fakat yakın zamanda daha çok zaman ayırabileceğimi sanıyorum. Sevgili Çekirge, Can Dündar'ı ben de okumayı severim. Bahsettiğin yazısını okumadım umarım rahatsız edici bir benzerlik yoktur arada... yorumun için teşekkürler. Ve özlemişim şiirlerindeki aşk kokusunu. Yalnız sana şunu söylemeliyim ki sırılsıklam aşıkken senin bloguna uğramak baş dönmesi yapabilir. Sevgiler...
ve yana yana ne kaldı ki zaten beynimize kazınan sözcüklerden başka..onlarında yanması yana yakıla hüzne boğar adamı..en iyisi akdeniz sularında boğulmak yada..manavgat şelalesinin kenarında bir sigara yakmak..yanan geçmiş adına..mutlu kal..
not..: haberim olsaydı..:) hüznleri boğardık birlikte..
"Telgraf tellerini doladım boynuma
Senden gelecek olan öpücüğü hissedebilmek için
Ve köşesini yaktım,
Sana yolladığım mektubun
Sensiz ne halde olduğumu bilmen için."
yapılan yorumlara göre biraz uzak kalmışın ben yeni olduğum için pek farkedemedim, ama hoşgeldiiin sefa geldin sensiz buralar çekilmiyodu, iyi oldu gelmen.
ne guzel siir ellerine yuregine saglik blogun cok guzel sevgilerle kal kendine cok cici bak canim blok ziyaretin ve guzel yorumun icinde tesekkur ederim .her zaman beklerim.
gözünden akan söndürmüyorsa
birak yaksin
kagitla beraber tenine düssün alev
ruhun söndürmüyorsa
birak yaksin
harfle beraber tinine düssün alev
ümit dedigin söndürmüyorsa
birak yaksin
cümleyle beraber sacina düssün alev
.........................
yaksin
yaksinlar herseyi
sen de yanmis olarak kal
tutusan bu sayfada
ardinsira calinsin
alev notalari
madem söndürmüyor
birak hüzünde yansin
Yine hüzün....Hep derim, şiire hüzün çok yakışır....Bir mektubun, şair yüreğine dokundurduklarıydı, dizelerde bulduğum..Güzeldi....Nerede eski mektuplar!Artık sanal ortamda yaşıyoruz mektuplaşmayı....Teknoloji, mektup zevkimizi bile öldürdü..........Sevgiyle kalın.
önce ilk harfin battı içime ve kelime çığ gibi büyürken gözbebeklerimde,
cümlen bir yaşa dönüştü ve aktı yanaklarımdan..
sonra bir nokta koymak istedim herşeye
ama yap-a-madım..
